“Kalian boleh maju dalam pelajaran, mungkin mencapai deretan gelar kesarjanaan apa saja, tapi tanpa mencintai sastra, kalian tinggal hanya hewan yang pandai.”
― Pramoedya Ananta Toer
Candrasangkala utawa Sengkalan kuwi
cara nulis taun sing disandhi nganggo ukara. Panulisan titi mangsa iki
asring kagunakaké ing Sastra Jawa Kuna lan Tengahan. Cara macané kanthi
diwalik. Tuladha: Sirna ilang krětaning bumi, yen diterjemahaké
dadi angka 0, 0, 4, 1. Diwalik banjur dadi 1400. Tembung “sengkalan”,
asalé saka tembung “saka” lan “kala”.